Architect Charles Hoge
Charles Hoge behoort tot de belangrijkste Gentse architecten van het interbellum. In de jaren dertig ontwikkelde hij een uitgesproken architectuurtaal die later bekend werd als de zogenaamde “style Hoge”. Zijn werk vertrekt vanuit de Vlaamse baksteenarchitectuur en de traditionele bouwcultuur van Noordwest-Europa, maar wordt verrijkt met elementen uit de Anglo-Normandische architectuur en historische stijlen. Hoge slaagde erin deze invloeden te vertalen naar woningen die tegelijk monumentaal en huiselijk aanvoelen.

Zijn architectuur richtte zich in het bijzonder tot de welgestelde burgerij van Gent, die in deze periode haar maatschappelijke positie ook architecturaal wilde uitdrukken. Hoge realiseerde tientallen woningen in en rond de stad en drukte daarmee een blijvende stempel op het Gentse stadsbeeld. Kenmerkend voor zijn ontwerpen zijn de sterke volumewerking, de hoge daken, de zorgvuldige materiaalkeuze en de rijk uitgewerkte details die de gevels en interieurs hun uitgesproken karakter geven.

Authentiek interbelluminterieur
Ook binnenin draagt de woning duidelijk de signatuur van haar bouwperiode. De ruimtes worden gekenmerkt door uitzonderlijke plafondhoogtes van ongeveer 3,20 meter, waardoor het interieur een bijzonder gevoel van ruimte en licht krijgt. Talrijke authentieke elementen bleven bewaard en dragen bij tot de warme en karaktervolle sfeer van het huis. Sierlijk houtsnijwerk, originele tegelvloeren en parketvloeren verwijzen naar het vakmanschap en de aandacht voor detail die zo typerend waren voor de burgerlijke woningen uit het interbellum.

De woning werd oorspronkelijk ontworpen als een ruime burgerwoning met een duidelijke organisatie van representatieve woonruimtes en dienstfuncties. Zoals in vele grotere stadswoningen uit deze periode werd ook hier een afzonderlijk appartement voorzien voor het huispersoneel, met een eigen ingang en diensttrap. Deze historische indeling geeft een interessant inzicht in de manier waarop dergelijke woningen destijds werden gebruikt en georganiseerd.

Evolutie van het pand
Na het overlijden van Julien Roels in 1947 werd de woning verkocht aan weduwe Tierentijn, afkomstig uit de bekende Gentse mosterdfamilie. Later kwam het pand in handen van professor Claeys, die op het gelijkvloers een dokterspraktijk onderbracht. Doorheen de decennia bleef de woning zo een levendige plek waar wonen en werken elkaar ontmoetten, een gebruik dat perfect aansluit bij het karakter van een stedelijke herenwoning.

In 2013 werd het gebouw grondig gerenoveerd, waarbij het pand werd opgesplitst in twee ruime appartementen. Daarbij bleef de oorspronkelijke structuur van het huis grotendeels behouden en werd het historische karakter van de woning gerespecteerd.

Indeling en mogelijkheden
Vandaag bestaat het pand uit twee afzonderlijke woonentiteiten. Het eerste appartement omvat ongeveer 244 m² woonoppervlakte, aangevuld met circa 46 m² kelderruimte en een stadstuin van ongeveer 90 m². Het tweede appartement heeft een woonoppervlakte van circa 180 m² en beschikt daarnaast over een garage van ongeveer 22 m². Beide entiteiten beschikken over eigen nutsvoorzieningen en een afzonderlijke verwarmingsinstallatie.

De appartementen worden afzonderlijk te koop aangeboden, maar het gebouw kan eveneens in zijn geheel worden verworven. Dankzij de oorspronkelijke structuur en indeling van het huis is het perfect mogelijk om beide entiteiten opnieuw samen te brengen tot één royaal herenhuis, geheel in de geest van het oorspronkelijke ontwerp van Charles Hoge.