Architectuur in dialoog met het landschap
De woning bestaat uit verschillende volumes die samen één rustig geheel vormen. Lichte baksteen bepaalt het karakter van de gevels, afgewisseld met kamerhoge glaspartijen die het landschap als een steeds wisselend decor binnenbrengen. Uitgesproken dakoversteken benadrukken de horizontaliteit en creëren tegelijk beschutte overgangszones tussen interieur en tuin.

Opvallend is hoe Joke De Sutter met openheid en geslotenheid speelt. Waar privacy gewenst is, blijft de architectuur eerder introvert. Elders opent ze zich volledig naar tuin, zwembad en velden. Hierdoor ontstaat een woning die tegelijk beschutting en een uitzonderlijk gevoel van vrijheid biedt.

Openheid en geborgenheid
Binnen draait alles rond zichtlijnen, licht en de relatie met buiten. De verschillende leefruimtes staan visueel met elkaar in verbinding, maar behouden elk een eigen sfeer. Patio’s onderbreken de volumes en brengen daglicht en beplanting tot in het hart van de woning. Zo ontstaat een boeiende opeenvolging van interieur, glas, groen en opnieuw architectuur.

Het resultaat is een plan dat niet in één oogopslag prijsgeeft hoe de woning in elkaar zit. Terwijl je door de ruimtes beweegt, veranderen de perspectieven voortdurend. Soms wordt het uitzicht bewust gekaderd, even later trekt een volledig beglaasde gevel het landschap haast ongefilterd naar binnen.

Materialen die rust brengen
Het interieur volgt dezelfde ingetogen vormentaal. Een doorlopende volkeramische vloer van Vloeren Franssens verbindt de verschillende ruimtes en wordt gecombineerd met donker houten maatwerk. Het sobere karakter van de vloer sluit mooi aan bij de lichte architectuur, terwijl het warme hout voor diepte en contrast zorgt zonder de rust van het geheel te verstoren.

De keuken werd als onderdeel van de architectuur ontworpen. Een langgerekt eiland vormt het centrale gebaar, met daarachter een kamerhoge kastenwand in hout. Geen losstaand element, maar een vanzelfsprekend onderdeel van de leefruimte. Ook hier blijft het uitzicht nooit ver weg.

Diezelfde beheerste materialiteit wordt doorgetrokken in de badkamers, waar de combinatie van keramische oppervlakken en hout een sobere, bijna verstilde sfeer creëert. Het vrijstaande bad, geplaatst bij het raam en gericht op het groen, vat de woonfilosofie mooi samen: het landschap is hier geen achtergrond, maar onderdeel van het interieur.

Binnen en buiten als één geheel
Rondom de woning ontstaan verschillende buitenkamers. De royale luifels bieden beschutting, terwijl grote schuiframen de leefruimtes rechtstreeks laten aansluiten op terrassen en tuin. Binnen en buiten lopen hierdoor op een heel natuurlijke manier in elkaar over.

Het zwembad ligt als een strak watervlak naast de woning en volgt de geometrie van het ontwerp. Vanuit verschillende ruimtes is er zicht op het water, terwijl het omliggende groen de overgang maakt naar de open velden verderop.

Het afzonderlijke poolhouse vormt een eigen volume binnen het geheel en beschikt over sanitair en een badkamer. Daarnaast is er een vrijstaand gebouw dat als kantoor kan worden gebruikt. Werken krijgt zo een plek dicht bij huis, maar toch voldoende los van het dagelijkse wonen.

Ruimte voor wonen, werken en ontspannen
De woning beschikt over vier slaapkamers en in totaal drie badkamers, waarvan één in het poolhouse. De verschillende functies zijn niet eenvoudigweg naast elkaar georganiseerd, maar krijgen elk hun eigen plaats binnen de architecturale compositie.

Hoofdwoning, patio’s, zwembad, poolhouse en kantoor vormen samen een klein ensemble. Net die spreiding geeft het geheel zijn bijzondere karakter: er zijn plekken om samen te komen, maar evengoed ruimtes om zich terug te trekken, te werken of in alle rust van de omgeving te genieten.

Een uitzonderlijke ligging tussen de velden
Vanuit de lucht wordt de essentie van het ontwerp misschien nog het duidelijkst. De lage volumes tekenen zich af als horizontale lijnen in een landschap van akkers en groen. Ondanks de uitgesproken architectuur blijft het geheel opvallend rustig aanwezig.

De tuin vormt daarbij geen harde grens rond de woning. Hij gaat visueel over in het omliggende landschap, waardoor het perceel groter en vrijer aanvoelt dan zijn fysieke contouren doen vermoeden. Vanuit de woning wordt de blik telkens opnieuw naar de horizon geleid.

Een bijzonder coherent ontwerp van Joke De Sutter, waarin niet één architecturaal gebaar de aandacht opeist. Het is de optelsom van verhoudingen, materialen, licht, zichtlijnen en landschap die deze plek haar eigenheid geeft. Een woning die zich niet boven haar omgeving plaatst, maar er zorgvuldig deel van wordt.