Architect Arthur Degeyter
Arthur Degeyter (1919–2004) ontwierp de woning als een totaalconcept waarin gebouw en omgeving onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn. De architectuur wordt gekenmerkt door een uitgesproken horizontale compositie van in en uitspringende bouwvolumes met platte daken, afgewisseld met een hoger centraal gedeelte en markante schoorstenen. De woning zoekt daarbij nergens de monumentaliteit op. De verschillende volumes volgen het terrein en creëren een opeenvolging van open en meer besloten plekken.

Kenmerkend is de zorg waarmee Degeyter zichtlijnen en daglicht inzette. Grote raamvlakken richten de leefruimtes naar de tuin, terwijl kleinere raamopeningen heel precies bepaalde delen van het landschap kaderen. Hierdoor ontstaat vanuit vrijwel iedere ruimte een andere relatie met buiten.

De architecturale en historische waarde van het ontwerp wordt vandaag officieel erkend. De woning is opgenomen in de Inventaris Onroerend Erfgoed en werd in 2024 vastgesteld als bouwkundig erfgoed. Het oorspronkelijke karakter is daarbij nog opvallend sterk aanwezig, zowel in de architectuur als in verschillende onderdelen van het interieur.

Een woning als onderdeel van het landschap
De tuin vormt geen decor rond het huis, maar een wezenlijk onderdeel van het ontwerp. Volwassen bomen, hagen en struiken creëren verschillende groene kamers rond de woning, terwijl het terrein verderop openvalt in lange zichtassen en landelijke vergezichten. Een natuurlijke vijver versterkt het landschappelijke karakter van het domein.

Terrassen, patio’s en diepe dakoverstekken vormen subtiele overgangen tussen interieur en tuin. Vanuit de leefruimtes lijkt het groen soms letterlijk tot tegen het interieur te komen. Op andere plaatsen zorgen beschutte buitenruimtes juist voor intimiteit. Die voortdurende afwisseling tussen openheid en geborgenheid geeft de woning een bijzonder sterke ruimtelijke ervaring.

Een authentiek jarenzeventiginterieur
Binnen is de oorspronkelijke architectuurtaal nog nadrukkelijk aanwezig. Houten plafonds en wandbekleding, parket, zichtbaar metselwerk en ingebouwd maatwerk zorgen voor een warme materialiteit. De materialen keren doorheen de woning terug en verbinden de verschillende ruimtes tot één coherent geheel.

De leefruimtes zijn ruim, maar worden door niveauverschillen en materiaalgebruik opgedeeld in verschillende sferen. Een karakteristieke verzonken zithoek vormt een van de meest uitgesproken elementen van het interieur. Het is een herkenbaar onderdeel van de woonarchitectuur uit deze periode, waarin informeler wonen en het creëren van plekken binnen een grotere open ruimte een belangrijke rol speelden.

Ook in de slaapkamers en badkamers is de oorspronkelijke ontwerpgedachte zichtbaar. Houten maatwerkvolumes, ingebouwde kasten en zorgvuldig gekozen raamopeningen maken duidelijk dat interieur en architectuur hier samen werden ontworpen. Sommige vertrekken zijn uitgesproken naar buiten gericht, terwijl andere juist een meer beschut karakter kregen.

Ruimte zonder overdaad
Met ongeveer 658 m² bewoonbare oppervlakte beschikt de woning over een uitzonderlijk ruim programma. Toch wordt die omvang nergens als één massief geheel ervaren. Door de verschillende functies over meerdere volumes te verdelen, ontstaat een woning die zich geleidelijk laat ontdekken.

Ook de circulatieruimtes spelen hierin een belangrijke rol. Gangen worden zichtassen, patio’s brengen licht tot diep in het gebouw en grote glaspartijen maken van de tuin een voortdurend aanwezige achtergrond. De overgang van de ene ruimte naar de andere wordt zo onderdeel van de architectuur.

Het inpandige zwembad
Een bijzondere plek binnen het huis is het inpandige zwembad. Ook deze ruimte werd volledig geïntegreerd in de architecturale vormentaal. Houten wand en plafondbekleding geven het zwembad een warme en haast intieme sfeer, terwijl grote glaspartijen opnieuw de verbinding met de tuin maken.

Het zwembad illustreert hoe consequent het oorspronkelijke woonconcept werd uitgewerkt. Wonen, werken, ontspannen en buitenleven werden niet als afzonderlijke onderdelen beschouwd, maar samengebracht binnen één architecturaal geheel.

Een bijzonder bewaard woonconcept
Meer dan vijftig jaar na het ontwerp blijft de visie van Arthur Degeyter opvallend helder leesbaar. De lage daklijnen, bakstenen volumes, cederleien, grote glaspartijen en overvloedige toepassing van hout plaatsen het huis duidelijk in zijn tijd, maar veel van de achterliggende principes voelen vandaag bijzonder actueel aan.

De sterke relatie met de natuur, het gebruik van eerlijke materialen, de aandacht voor maatwerk en de manier waarop privacy en openheid met elkaar worden gecombineerd, geven de woning een tijdloze kwaliteit. Juist doordat zoveel oorspronkelijke elementen bewaard bleven, bezit het huis een authenticiteit die bij woningen uit deze periode steeds zeldzamer wordt.

Pittemse Binnenweg 38 is daarmee meer dan een royale villa op een groot groen domein. Het is een uitzonderlijk compleet architecturaal ensemble waarin woning, interieur en tuin vanuit één visie werden ontworpen. Een karaktervolle tijdcapsule van Arthur Degeyter, klaar voor een volgend hoofdstuk waarin de oorspronkelijke architectuur opnieuw centraal kan staan.